نمىآمد ، مگر آنكه با اين دعا گشوده مىشد ، و به جعفر بن محمد ( ع ) گفتم : چرا اجازه ندادى كه آن مرد سخن‌چين به خدا سوگند خورد ؟ گفت : خوش نداشتم ، زيرا اگر توحيد و تمجيد خداوند مىكرد ، ممكن بود خداوند از او چشم پوشى و بردبارى فرمايد و شكنجه‌اش را به تأخير اندازد . بدين جهت بود كه او را چنان سوگند دادم كه شنيدى و خداوند متعال او را سخت فرو گرفت . « 1 » ( 1 ) روايت شده است كه داود بن عبد الله بن عباس « 2 » معلى بن خنيس ، وابستهء جعفر بن محمد ( ع ) را كشت و اموال او را تصرف كرد . « 3 » امام صادق ( ع ) در حالى كه رداى خود را مىكشيد ( كنايه از حركت تند و در حال خشم است ) ، پيش داود رفت و فرمود : وابستهء مرا مىكشى و اموال مرا تصرف مىكنى ؟ مگر نمىدانى كه مرد با سوگ و اندوه مىتواند بخوابد ولى با خشم و غضب نمىتواند بخوابد ؟ همانا به خدا سوگند كه از خدا بر ضد تو يارى مىجويم ( نفرينت مىكنم ) داود با لحن آميخته به تمسخر گفت : ما را از نفرين خود مىترسانى ؟ امام صادق به خانهء خويش برگشت و تمام آن شب را در حال نماز گذراند . هنگام سحر شنيدند در مناجات خود چنين عرض مىكند : اى صاحب نيروى بسيار نيرومند و اى دارندهء انتقامهاى سخت و اى دارندهء عزتى كه همهء آفريدگان تو در برابر آن خوار و زبونند ! شر اين سركش را از من كفايت فرماى و از سوى من از او انتقام بگير . ساعتى بيش نگذشت كه بانگ شيون برخاست و گفتند : داود هم اكنون بمرد . « 4 » ( 2 ) ابو بصير « 5 » مىگويد : به مدينه رفتم . كنيزى همراهم بود . با او همبستر شدم و

--> ( 1 ) . عينا و بدون هيچ بيش و كم در ارشاد مفيد ، صفحات 255 و 252 ، چاپ 1377 قمرى ، تهران ، آمده است و به نقل از آن در بحار ، ص 175 ، ج 47 ، هم آمده است . م . ( 2 ) . عموى منصور و سفاح عباسى است . امير مكه و مدينه و يمن و طايف و يمامه و مستقر در مدينه بوده است . به سال 133 در پنجاه و دو سالگى در گذشته است . رك . به : زركلى ، الاعلام ، ص 8 ، ج 3 . م . ( 3 ) . در بارهء معلى بن خنيس گوناگون سخن گفته شده است ، ولى شيخ طوسى در الفهرست ، ص 334 ، چاپ اسپرنكر و اختيار معرفة الرجال ، ص 387 ، از او به تفضيل سخن گفته است . م . ( 4 ) . در ارشاد مفيد ، ص 256 ، آمده است و در اختيار معرفة الرجال ، ص 377 ، چاپ آقاى حسن مصطفوى ، با تفاوتهايى آمده است . م . ( 5 ) . از بزرگان اصحاب حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت موسى بن جعفر ( ع ) - و درگذشتهء 150 هجرى است . رك . به : مرحوم حاج شيخ عباس قمى ، الكنى و الالقاب ، ص 17 ، ج 1 ، چاپ صيدا . م .